Κοχύλια

Auf der Wellen Spiegel schwimmt der Kahn. Alte Burgen ragen himmelan; Tannenwälder rauschen geistergleich, Und das Herz im Busen wird uns weich Denn der Menschen Werke sinken all; Wo ist Turm, wo Pforte, wo der Wall, Wo sie selbst, die Starken, erzgeschirmt, Die in Krieg und Jagden hingestürmt? Wo? Wo? Trauriges Gestrüppe wuchert fort, Während frommer Sage Kraft verdorrt. Und im kleinen Kahne wird uns bang, Wellen drohn wie Zeiten Untergang. Untergang, Untergang. Over the reflecting waves glides the boat Old fortresses soar up to the heavens; Pine woods rustle like spirits And our hearts in the breasts are moved Because the human works all perish; Where is the tower, the gate, and the wall? Where are the warriors themselves in bronze armors, who in wars and hunts stormed and hunted. Where? Where? Wretched bushes spread out, While more valiant legends lose their power And we become afraid in our small boat Waves, like time, threaten to sink our boat Sinkin...

Κράτησα από το βιβλίο αυτό: "... την αξία που εγώ αποδίδω στην ποιότητα της βραδύτητας. Όλα τα καλά πράγματα χρειάζονται χρόνο, το ίδιο κι όλα τα σπουδαία πράγματα." "Πολύ λίγο σέβομαι τον άνθρωπο εκείνο που, αντιμετωπίζοντας τη στοιχειακή φύση, δεν έχει τίποτ΄ άλλο να εκφράσει παρά έναν παιάνα θαυμασμού κι ούτε που νιώθει καθόλου την απαθή εχθρότητα της." "... δεν βλέπω γιατί, ιδιαίτερα σε μια τόσο σοβαρή περίσταση όπως ενα ταξίδι, θα πρέπει κανείς να πέφτει κάτω από το επίπεδο των πνευματικών του συνηθειών και να αναζητά κάτι ανόητο και βαρετό." "Ο Δον Κιχώτης είναι βέβαια ένα ψώνιο, τούτο φαίνεται καθαρά από το πάθος του για την ιπποσύνη. Όμως η παλιομοδίτικη λόξα του είναι επίσης η πηγή μιας τόσο αληθινής ευγένειας, μιας τέτοιας καθαρότητας ζωής, μιας τόσο αριστοκρατικής συμπεριφοράς, τόσο αγέρωχων φυσικών και πνευματικών χαρακτηριστικών που επιβάλλουν τον σεβασμό, ώστε το γέλιο που μας προξενεί η γκροτέσκα και πένθιμη φιγούρα του αναμειγνύεται πά...

Είμαι πραγματικά ενθουσιασμένος με το τραγούδι αυτό. Για την ώρα, παρουσιάσεις σαςν αυτές έχουν γίνει ο αγαπημένος μου τρόπος να γνωρίζω καινούργια τραγούδια.

Η μέρα ξεκίνησε με αυτό. Μια μέρα που ξεκινάει έτσι, αξίζει να τη ζήσει κανείς.

O Hugo Wolf δεν είναι από τους συνθέτες που μπορεί κανείς εύκολα να προσεγγίσει. Δεν είναι εύπεπτος, δεν προσφέρεις τις μελωδίες εκείνες που θα κάνουν το τραγούδι του προσιτό. Απαιτεί συγκέντρωση στο κείμενο και την μουσική και επανάληψη. Αν αξίζει; Ναι!!!

The stars How the stars glitter so brightly through the night! I've often been awakened by them from slumber. But I do not scold the shining ones for that, For secretly they perform many a benevolent task. They wander high above in the form of angels, They light the pilgrim's way through meadow and forest. They hover like heralds of love, And often bear kisses far away across the sea. They gaze tenderly into the face of the sufferer, And wipe his tears with silver light; And direct us away from the grave, comfortingly and gently, Beyond the blue sky with golden fingers. Now shall you be blessed, thou radiant throng! And long shine upon me with your clear, pleasing light! And should I one day fall in love, smile upon the bond, And let your twinkling bless us in return. Die Sterne Wie blitzen die Sterne so hell durch die Nacht! Bin oft schon darüber vom Schlummer erwacht. Doch schelt' ich die lichten Gebilde drum nicht, Sie üben im Stillen manc...

Όταν πρόκειται για ίσως το ομορφότερο τραγούδι του Gustav Mahler η επανάληψη δεν βλάπτει. Βαρύτονος: Dietrich Fischer-Dieskau Ορχήστρα: Φιλαρμονική του Βερολίνου Διευθυντής Ορχήστρας: Karl Böhm

Από τις πιο αγαπημένες μου φωνές η Kathleen Ferrier. Εδώ ερμηνεύει Mahler. Το πρόβλημα μιλώντας για τέχνη είναι πως ό,τι και να πεις θα αδικήσει το έργο και είναι μάλλον περιττό. Ας πω τουλάχιστον το αυτονόητο, πως με συγκινεί βαθειά. Να παραθέσω και τα λόγια του ποιήματος γραμμένο από τον Friedrich Rückert (1788-1866) : I am lost to the world I am lost to the world with which I used to waste so much time, It has heard nothing from me for so long that it may very well believe that I am dead! It is of no consequence to me Whether it thinks me dead; I cannot deny it, for I really am dead to the world. I am dead to the world's tumult, And I rest in a quiet realm! I live alone in my heaven, In my love and in my song! Ich bin der Welt abhanden gekommen Ich bin der Welt abhanden gekommen, Mit der ich sonst viele Zeit verdorben, Sie hat so lange nichts von mir vernommen, Sie mag wohl glauben, ich sei gestorben! Es ist mir auch gar nichts daran gelegen, Ob sie mich für gestorben hält,...

17/11/2009 Δεύτερη ανάγνωση. Martin Heidegger, "Ποιητικά Κατοικεί ο Άνθρωπος", μετάφραση: Ι. Αβραμίδου, εκδόσεις Πλέθρον

Σήμερα αυτό.

Απίστευτης ποιότητας εκτέλεση. Από κάθε άποψη.

Με αφορμή μια όμορφη και δημιουργική μέρα.

Τέχνη. Μόνιμη παρηγορία.

Winterreise Winter Journey Erstarrung Ich such' im Schnee vergebens Nach ihrer Tritte Spur, Wo sie an meinem Arme Durchstrich die grüne Flur. Ich will den Boden küssen, Durchdringen Eis und Schnee Mit meinen heißen Tränen, Bis ich die Erde seh'. Wo find' ich eine Blüte, Wo find' ich grünes Gras ? Die Blumen sind erstorben, Der Rasen sieht so blaß. Soll denn kein Angedenken Ich nehmen mit von hier ? Wenn meine Schmerzen schweigen, Wer sagt mir dann von ihr ? Mein Herz ist wie erstorben, Kalt starrt ihr Bild darin; Schmilzt je das Herz mir wieder, Fließt auch ihr Bild dahin ! Numbness I search the snow in vain For the trace of her steps. Where she, arm in arm with me, Crossed the green meadow. I want to kiss the ground, Penetrate ice and snow With my hot tears, Until I see the soil. Where will I find a blossom, Where will I find green grass ? The flowers are all dead, The turf is so pale. Shall then no momento Accompany me from here ? When my pains cease, Who will tell ...

Ανακάλυψα έναν ζωγράφο! Τι καλά!

Λατρεύω την ποιότητα που εκπέμπει η εκτέλεση αυτή με διευθυντή ορχήστρας τον Carl Richter και τον Walter Berry να τραγουδάει το Mache dich, mein Herze, rein από τα Κατά Ματθαίον Πάθη του Bach. Aria Bass Mache dich, mein Herze, rein, Ich will Jesum selbst begraben. Denn er soll nunmehr in mir Für und für Seine süße Ruhe haben. Welt, geh aus, laß Jesum ein! Bass Make thyself, my heart, now pure, I myself would Jesus bury. For he shall henceforth in me More and more Find in sweet repose his dwelling. World, depart, let Jesus in! Για όποιον ενδιαφέρεται εδώ υπάρχει και η μετάφραση όλου του έργου.

Συνεχίζω με Σούμπερτ. Το χειμωνιάτικο του ταξίδι, για καιρό απροσπέλαστο σε μένα, λογω δικής μου άρνησης, γίνεται σιγά-σιγά όλο και πιο γνώριμο, όλο και πιο αγαπητό. Έτσι, συνεχίζω κι εγώ να καταγράφω κάποιες στιγμές, όλο και πιο προσωπικές, από στιγμές ζωής. Στην ουσία πρόκειται για μοίρασμα και ταυτόχρονα πρόσκληση. .

Αν πίστευα στην μετεμψύχωση και σε προηγούμενες ζωές θα ευχόμουν να ήμουν ο Σούμπερτ. Κι ας πέθανε στα 31 του! .

Πιστέ μου φίλε, Λούντβιχ! Σ' ευχαριστώ! .

Ήταν η πρώτη όπερα του Μότσαρτ που γνώρισα. Αντιγραμμένο σε κασέτα γύρω στα 1977, πρέπει να άκουσα το έργο πάνω από 100 φορές. Ασκούσε μια τεράστια γοητεία πάνω μου.

Πρώτη ανάγνωση Αύγουστος 2009 Γνώριζα το έργο μόνο μέσα από την ομώνυμη όπερα του Βέρντι. Αν και εκτιμώ ιδιαίτερα την συγκεκριμένη όπερα η ανάγνωση του έργου αναδεικνύει άλλες διαστάσεις. Επίσης δεν ήξερα πως τα παρακάτω πασίγνωστα λόγια ήταν του Μάκμπεθ: Macbeth: To-morrow, and to-morrow, and to-morrow, Creeps in this petty pace from day to day, To the last syllable of recorded time; And all our yesterdays have lighted fools The way to dusty death. Out, out, brief candle! Life's but a walking shadow, a poor player, That struts and frets his hour upon the stage, And then is heard no more. It is a tale Told by an idiot, full of sound and fury, Signifying nothing. Κι όταν το συνειδητοποίησα χάρηκα ιδιαίτερα γιατί σχετίζονται άμεσα με ένα άλλο βιβλίο που αγαπώ πολύ. Το The Sound and the Fury του William Faulkner. Γνώριζα οτι ο τίτλος ήταν εμπνευσμένος από έργο του Σαίξπηρ, αλλά δεν ήξερα από πιο. Το ταξίδι συνεχίζεται!

Πρώτη ανάγνωση, Αύγουστος 2009. Είναι βαθιά μου πίστη πως οι κλασικοί δεν είναι τυχαία κλασικοί. Κι επειδή η ζωή είναι πολύ μικρή και όσο περνάει ο χρόνος συνειδητοποιώ πως τα περιθώρια στενεύουν και δεν θα προφτάσω ούτε μία ανάγωνση να κάνω σε αυτά που γενιές ολόκληρες χαρακτηρίζουν ώς αριστουργήματα, είπα να εντατικοποιήσω λίγο το ρυθμό μου. Έτσι το καλοκαίρι αυτό ξεκίνησα να διαβάζω Σαίξπηρ και λέω να αφιερώσω τουλάχιστον ένα χρόνο σ΄αυτόν. Τυχαία διάλεξα την "Τρυκυμία", χωρίς να ξέρω πως είναι το τελευταίο του έργο. Ειμαι ενθουσιασμένος!

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ', ακουσθεί αόρατος θίασος να περνά με μουσικές εξαίσιες, με φωνές - την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανοφέλετα θρηνήσεις. Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος, αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει. Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πείς πως ήταν ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου· μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς. Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος, σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι, πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο, κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ' όχι με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα, ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους, τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου, κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις. Κ.Π. Καβάφης

Ήχοι μιας άλλης εποχής. Ενός άλλου χώρου. .

Όσες φορές και αν το ακούσω, πάντα η ίδια αίσθηση! "Σε καλύτερα μέρη" Με ευγνωμοσύνη. .

Απλοποιώ Αφήνω Αφαιρώ Αδειάζω

Σινεμά Αττικόν στη Σταδίου. Τρεις φορές μέσα σε μία εβδομάδα. Πέρασαν 30 χρόνια. .

Συνεχίζω σε "κατάσταση" Haydn! Και μέσα σ΄όλα ανακάλυψα την υπέροχη φωνή της Cecilia Bartoli. Μ΄αρέσει το πάθος και η ένταση στις εκτελέσεις της.

Βίντεο δεν είναι και ευτυχώς!

Ο Scriabin πάντα με γοήτευε. Την πρώτη φορά που τον άκουσα, πρέπει να ήταν το 1985, ένιωσα κάτι το μυστηριακό στη μουσική του. Οι τολμηρές τους αρμονικές περιπέτειες στην αρχή με ξένιζαν. Τώρα, είναι αυτή η τόλμη του που εκτιμώ περισσότερο. .

.

Χώρος: Μια τεράστια σκοτεινή αίθουσα στο κάστρο, με επτά κλειδωμένες πόρτες. Η Judith επιμένει να ανοίξουν όλες οι πόρτες για να μπορέσει να μπει το φως στο εσωτερικό του κάστρου. Επιμένει πως η απαίτηση της βασίζεται στην αγάπη της για τον Κυανοπώγωνα. Ο Κυανοπώγων αρνείται λέγοντας πως πρόκειται για μέρη δικά του που δεν πρέπει να εξερευνηθούν από άλλους και ζητάει από την Judith να τον αγαπάει χωρίς να επιμείνει στις απαιτήσεις της. Η Judith επιμένει και τελικά νικά τις αντιστάσεις του. Η πρώτη πόρτα αποκαλύπτει μια αίθουσα βασανιστηρίων, λερωμένη με αίματα. Τρομαγμένη αλλά και γοητευμένη η Judith συνεχίζει. Πίσω από την δεύτερη πόρτα είναι μια αποθήκη με όπλα ενώ πίσω από την τρίτη κρύβονται πολύτιμοι θησαυροί. Πίσω από την τέταρτη πόρτα είναι ένας κήπος εξαιρετικής ομορφιάς. Η Πέμπτη πόρτα κρύβει ένα παράθυρο που βλέπει προς το βασίλειο του Κυανοπώγωνα. Όλα τώρα φωτίζονται αλλά οι θησαυροί έχουν λερωθεί με αίμα, το κήπος έχει πλημμυρίσει και το βασίλειο σκεπάζεται από μαύρα, απει...

Με αφορμή ένα μήνυμα που μου έστειλε η Ευγενία και το οποίο παραθέτω αυτούσιο παρακάτω. Αυτό που με άγγιξε περισσότερο ήταν η αντίδραση των παιδιών. Η ομορφιά θέλει χρόνο για να ανθίσει. Ουάσιγκτον. Σταθμός του μετρό. Ενα κρύο πρωϊνό τον Γενάρη του 2007. Ένας βιολιστής αυτός έπαιξε έξι κομμάτια του Μπαχ για περίπου 1 ώρα. Στο διάστημα αυτό, περίπου 2 χιλιάδες άτομα πέρασαν από το σταθμό, οι περισσότεροι καθ' οδόν για τη δουλειά τους.. Mετά από 3 λεπτά που ξεκίνησε να παίζει ο πρώτος που τον πρόσεξε ήταν ένας μεσήλικας. Βράδυνε το βήμα του, σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά προχώρησε βιαστικός για τον προορισμό του. Στα 4 λεπτά ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολλάριο: μια γυναίκα έριξε τα χρήματα στο κουτί του και χωρίς να σταματήσει συνέχισε το δρόμο της. Στα 6 λεπτά, ένας νεαρός έγειρε στον τοίχο για να τον ακούσει, μετά κοίταξε το ρολόι του και συνέχισε να περπατά. Στα 10 λεπτά, ένα αγοράκι 3 ετών σταμάτησε, αλλά η μητέρα του το έσυρε βιαστικά να συνεχίσει, καθώς το ...

Η Δευτέρα ας ξεκινήσει έτσι!

Κάπου στην εφηβεία το πρωτοάκουσα. Δεν μπορούσα καν να φανταστώ την ύπαρξη ενός τόσο πλούσιου συναισθηματικά τοπίου. Συνεχίζοντας τη γεωγραφική αναλογία, ήταν σαν να ανακάλυπτα μια καινούργια ήπειρο. Το αργό μέρος που ακούγεται εδώ είναι απαράμιλλης ομορφιάς. Ας μην πω άλλα λόγια, όποιος θέλει το ακούει (ολόκληρο) και τότε θα καταλάβει... Beethoven - Piano Sonata No. 29 in B flat major, opus 106, "Hammerklavier" 3. Adagio sostenuto Live recording, 1975

Οι Αθάνατοι Πίσω και γύρω από τους αθανάτους των ερήμων και των περιβολιών, τα θνητά φυτά και οι άνθρωποι ζουν και υπάρχουν. Ο ουρανός είναι απύθμενος και η θάλασσα πανδέγμων. Οι άνθρωποι και τα φυτά ζουν την ζωήν των. Εκ πρώτης όψεως, τα πάντα φαίνονται αλλοπρόσαλλα, όμως μια πιο προσεκτική θεώρησις του συνόλου καταδεικνύει στα έκθαμβα μάτια των παρατηρητών ότι παντού υπάρχει μία καταπληκτική συνέπεια, μία δομή, μία αρχιτεκτονική – όχι όμως της επιστήμης, ή του ορθολογισμού, όπως εις τας λιθοδομάς, ή τα άλλα κτίσματα, μα που αποτελεί την κατά ποικίλα διαστήματα προσωρινήν όψιν μιας αείποτε εκτυλισσομένης εντελεχείας, μιας αείποτε π...

Ο Fritz Wunderlich είναι ένας από τους πλεόν αγαπημένους μου τενόρους. Ως Ταμίνο στον Μαγεμένο Αυλό του Μότσαρτ είναι αξεπέραστος. Αλλά και σε κύκλους τραγουδιών του Σούμπερτ και του Σούμαν είναι εκπληκτικός. Προτείνω ανεπιφύλακτα το CD του με τον κύκλο τραγουδιών Dichterliebe του Σούμαν .