Τετάρτη, Αυγούστου 16, 2017

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ

Ήρθε η ώρα να γράψεις ένα ποίημα
αν ένιωσες τη μέρα σου ιερή

Ήρθε η ώρα να ζήσεις ένα ποίημα
αν αφουγκράστηκες ποιος είσαι

Ήρθε η ώρα να δώσεις ένα ποίημα
αν έμαθες να συναντάς τον άλλον

Ήρθε η ώρα να γίνεις ένα ποίημα
αν έζησες στο ύψος του ανθρώπου

Δευτέρα, Ιανουαρίου 09, 2017

Κράτα το χρόνο

Κράτα το χρόνο! Φύλαγε τον κάθε ώρα, κάθε λεπτό! Αν μείνει αφύλακτος, ξεγλιστρά σαν σαμιαμίδι, λείος κι άπιαστος, μια νεράιδα. Αγίαζε κάθε στιγμή! Δώς' της φως, σημασία, βάρος με συνείδηση, με τίμια και αξιοπρεπέστατη πλήρωση! Κράτα βιβλίο για την ημέρα, δώσε λογαριασμό για κάθε χρήση! 

Από το βιβλίο 
Η Λότε στη Βαϊμάρη 
του Τόμας Μαν 

Τρίτη, Ιουλίου 05, 2016

ΕΛΑ ΚΑΙ ΤΥΛΙΞΕ ΜΕ

Έλα και τύλιξε με
Με άνεμο απαλό
Και τίμια πέτρα
Σήμερα που ο θεός κοιμάται




Έλα και τύλιξε με
Με ασημένια φύλλα
Και ψυχρά σμαράγδια
Σήμερα που ο θεός κοιτάζει αλλού


Για να μην δει το φόβο του παιδιού του
Την τούφα απ΄τα ξανθιά μαλλιά του
Πώς θα σκορπίζει στους δρόμους
Και στην τελευταία θάλασσα


Μην χρειαστεί να σκύψει το κεφάλι
Από τύψεις ολωσδιόλου ανώφελες
Μα απαλά ας τραγουδήσει
Για το μικρό του όμορφο κοχύλι

5/7/2016

Κυριακή, Μαΐου 08, 2016

Σημειώσεις ενός Υπαρξιστή

"κι είναι καιρός να πούμε τα λιγοστά μας λόγια 
γιατί η ψυχή μας αύριο κάνει πανιά"

Σεφέρης 
Ενας γέροντας στην ακροποταμιά

Εκδόθηκε πριν λίγες μέρες το βιβλίο μου "Σημειώσεις ενός Υπαρξιστή". Είναι πολύ περίεργη η αίσθηση της έκθεσης. Ιδιαίτερα με την έκδοση ενός βιβλίο τόσο προσωπικού. Όμως, δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς. Αυτό ήταν το στοίχημα από την αρχή. Να προσπαθήσω να εκφραστώ με τον πλέον άμεσο τρόπο. Πιστεύοντας πως μιλώντας προσωπικά υπάρχει η ελπίδα τα λόγια που αποτυπώνονται να αφορούν και άλλους. 

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 12, 2016

Οι φοβερές μέρες του Δεκέμβρη του 1963 στη Λευκωσία

Τόσα χρόνια αναζητούσαμε θέματα.
Να τα, λοιπόν, τώρα!
Να που όταν, επί παραδείγματι,
πήραν τον σκοτωμένο
απ’ τ’ αντικρινό οικόπεδο
δεν πρόσεξαν την τσάντα με το πρόγευμα
που του είχε ετοιμάσει η γυναίκα του
και παρέμεινε.


Κώστας Μόντης

Τετάρτη, Ιανουαρίου 13, 2016

Η κατάληξη





Η κατάληξη

Είναι μια διαδικασία σταδιακής εξαπατήσεως.
Σ’ τα δίνουν πρώτα όλα: νεότητα, σφρίγος, γονείς, φίλους, αγάπη,
και πριν προλάβεις καν να καταλάβεις τι σημαίνουν όλ’ αυτά,
αρχίζουν να σου τα παίρνουν μέσ’ από τα χέρια, να σε κοροϊδεύουν.

Χάνουμε, χάνουμε ολοένα: σαν να μας κλέβουν στα χαρτιά.

Είναι μια, βασανιστικά αργή, διεξοδική ιστορία πτωχεύσεως.
Ένα ένα πέφτουν τα λογής περιβλήματά μας,
πέφτουν τα ωραία, απατηλά στηρίγματα της νιότης
γίνεται άγριο, ανελέητο κοσκίνισμα.

Τέλος,
μένουν ελάχιστα, δυο τρία πράγματα, σε μιαν ολάκερη ζωή,
αληθινά δικά μας.

Ανέστης Ευαγγέλου 

Τρίτη, Δεκεμβρίου 15, 2015

Liszt - Annees de Pelerinage Vallee d'Obermann



Εικόνες από τους καιρούς που πέρασαν αλλά επιστρέφουν, αιώνιες πια, χωρίς τους μικρούς φόβους, τις ασήμαντες λαχτάρες, δίχως τη σκόνη του καιρού. Πέρα από ανάγκες και επιθυμίες. Παντού στο χώρο και στον χρόνο. Τώρα και για πάντα.
Ευγνωμοσύνη, τι άλλο.