Ζωτική Τέχνη
Τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την εμπειρία του να βλέπεις το πρωτότυπο ενός έργου τέχνης. Καλά τα βιβλία, καλά τα αντίγραφα, καλές οι ψηφιακές απεικονίσεις μεγάλης ευκρίνειας αλλά τίποτα μα τίποτα δεν συγκρίνεται με το πρωτότυπο.Πριν μερικές μέρες ήμουν στο Σικάγο. Εκεί είχα την ευκαιρία να ξαναεπισκεφτώ το Art Institute of Chicago. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα μουσεία του κόσμου που αν και δεν διαθέτει τεράστια συλλογή, παρουσιάζει στους χώρους του μερικά από τα πιο μεγαλοφυή έργα ζωγραφικής, όλων των εποχών.
Συνήθως όταν επισκέπτομαι μουσεία προτιμώ να είμαι μόνος. Ενώ το να μοιράζομαι την εμπειρία αυτή με κάποιον άλλον έχει τη γοητεία του το να είμαι μόνος μου δίνει μια άλλη ελευθερία στο σε ποια έργα θα αφεθώ και για πόση ώρα. Χρησιμοποιώ τη λέξη αφεθώ
εσκεμμένα. Για να "δεις" ένα έργο χρειάζεται να αφήσεις να σου μιλήσει και να αφεθείς σε αυτά που έχει να σου πει. Είναι διάλογος. Είναι επαφή. Το ζωγραφικό έργο τέχνης από μόνο του δεν είναι παρά μπογιές πάνω σε έναν καμβά. Όμως απ΄ την άλλη πλευρά του καμβά υπάρχει μια ψυχή που ένιωσε την ανάγκη να δημιουργήσει για να μας πει πώς ήταν γι αυτόν να ζει. Τίποτε λιγότερο.Αφέθηκα λοιπόν σ΄αυτή μου την επίσκεψη κι έζησα έτσι μιαν από τις ωραιότερες εμπειρίες της ζωής μου. Μονέ, Βαν Γκογκ, Μανέ, Πικάσο, Πισαρό, Ντεγκά. Τι μπορώ να πω που δεν θα φτωχαίνει την εμπειρία; Να ο οίστρος της ζωής μπροστά μου, τόσο γενναιόδωρα δοσμένος. Να η ζωντανή διαβεβαίωση πως η ζωή είναι και ωραία. Πως αξίζει να ζει κανείς.
Σχόλια
Έτσι μου το είχε πει ένας ζωγράφος, για τη σημασία του να βλέπεις "από κοντά".
Πολύ μου άρεσε το ποστ και η αίσθηση. :)
Πάσχα στη Ρωσία, πριν δυόμιση χρόνια. Επισκεπτόμαστε την γκαλερί Τρετιακώφ στη Μόσχα. Μένω εκστατικός μπροστά στην Αγία Τριάδα του Αντρεί Ρουμπλιώφ. Την έχω θαυμάσει άπειρες φορές σε βιβλία, αλλά το έργο από κοντά είναι κάτι εντελώς άλλο. Ας μου έβαζαν μια καρεκλίτσα- μπορούσα να κάθομαι να θαυμάζω ώρες ολόκληρες.
Ναι, τώρα που το λες, πλησιάζοντας ένα έργο βλέπεις λεπτομέρειες που ούτε φαντάζεσαι. Το "μαύρο" είναι ένα καλό παράδειγμα.
Σ΄ευχαριστώ για τα καλά λόγια. Καλή σου μέρα :)
Δεν είναι εντυπωσιακή η διαφορά του πρωτότυπου από οτιδήποτε άλλο; Καμία σχέση. Χάρη σε αυτήν τη πρόσφατη μου επίσκεψη ανακάλυψα τον Ντεγκά. Τον ήξερα βέβαια ως "μεγάλο" ζωγράφο και είχα "δει" έργα του σε βιβλία κλπ. Αλλά όταν αντίκρισα αυτό: http://www.rivistadiequipeco.it/I_Degas2.jpg
σαν πραγματικό συγκλονίστηκα. Όπως λες κι εσύ, θα μπορούσα να το κοιτάζω με τις ώρες. Φυσικά η φωτό δεν μεταδίδει ούτε το 5% της αξίας του έργου.
καλησπέρα
Για μια μοναδική αναδρομή στην ζωγραφική μην παραλείψεις τις τρεις πινακοθήκες: την παλιά [Alte Pinakothek], τη νέα [Neue Pinakothek], και αυτήν της μοντέρνας τέχνης [Pinakothek der Moderne],
για αναβάθμιση του ελληνικού μας εγωισμου, ;-) πλάκα κάνω, απλώς οι άνθρωποι μας έχουν... "σώσει" καταπληκτικά κομμάτια επιβάλλεται η Γλυπτοθήκη [Glyptothek], και η Κρατική Συλλογή Αρχαιοτήτων [Staatliche Antikensammlung.
[Πρώτη φορά το κάνω και ας με συγχωρήσει ο Αλέξης αλλά αν πας στο μπλογκ μου, υπάρχει ένα slideshow από τό ταξίδι μου όπου υπάρχουν και εκθέματα από τα δύο τελευταία μουσεία].
Τόσο οι πινακοθήκες όσο και τα 2 τελευταία Μουσεία βρίσκονται σε απόσταση βολής μεταξύ τους, αλλά αμφιβάλλω αν θα σε φτάσουν δύο μέρες για όλα...
Τώρα αν σου αρέσουν αυτά τα φορτωμένα υπερβολικά τους παλάτια, διαθέτει κι από αυτά, προσωπικά τα βαριέμαι...
για ζωγραφική πολύ καλό είναι και η
Galerie im Lenbachhaus, όπου θα βρεις έργα ζωγράφων όπως Gerhard Richter, Anselm Kiefer, Andy Warhol, Dan Flavin, Richard Serra, Ellsworth Kelly, Jenny Holzer, James Turrell, Jeff Wall, Katharina Sieverding, Christian Boltanski, Michelangelo Pistoletto, Franz Gertsch και Arnulf Rainer...
Αν ομιλείς τη γερμανική καλές σχετικέ διευθύνσεις είναι η δύο παρακάτω
http://www.munichx.de/service/museen.php
http://www.muenchen.de/Stadtleben/Kultur_Unterhaltung/Museen_Ausstellungen/88372/index.html
Η δεύτερη είναι από το επίσημο πόρταλ της πόλης και διαθέτει υπάρχει σε διάφορες γλώσσες...
Αν σου αρέσει η τεχνολογία τότε το περίφημο Γερμανικό Μουσείο [das Deutsche Museum] είναι... must! Αν και σε αρκετά εκθέματα δεν λειτουργούσαν τα κουμπιά όπως όφειλαν...
υπάρχουν και πολλά μικρά, όπως το Μουσείο παιχνιδιών, των ορειβατών, το παλαιοντολογικό, των... γιογιο [κοινώς καθηκάκια!!!]
Α! Διαθέτουν και ένα αιγυπτιακό!
Τι άλλο;
Μην παραλείψεις τουλάχιστον μια βόλτα στον υπέροχο Αγγλικό τους Κήπο...
Αχ, τώρα τι να σου πρωτοπώ...
αν θες πιο εξειδικευμένες πληροφορίες ή σκεφτείς κάτι άλλο στέιλε μαίηλ στο stardustia@gmail.com
και ευχαρίστως να σε πληροφορήσω...
Βλέπεις... το Μόναχο ήταν και είναι η αγαπημένη μου πόλη...
Ουφ,
αυτά
ευχαριστώ τον Αλέξη για την φιλοξενία
Καλό βράδυ.
Καλώς ήρθες! Χάρηκα που σου άρεσαν αυτά που διάβασες.
Τελικά ναι χρειάζεται χρόνος και συγκέντρωση για να αγγίξει και να αγγιχτεί κανείς από ένα έργο τέχνης. Και τώρα που το σκέφτομαι αυτό ισχύει και για άλλα πράγματα.
Καλά Χριστούγεννα εύχομαι.
Βέβαια το δύσκολο δεν είναι απλώς να πάει κάποιος σε ένα μεγάλο μουσείο της Ευρώπης και να περάσει το βλέμμα του από όλα τα έργα στη σειρά. Σημασία έχει να μπορέσει να ενωθεί με το έργο, να αφεθεί σ΄αυτό.
Φυσικά δεν υπάρχει χρόνος να το κάνει κανείς αυτό με όλα τα έργα. Εκεί αρχίζουν τα δύσκολα, όπως οι "επιλογές" και οι "απώλειες".
Αλλά κάπως έτσι δεν είναι και με τις σχέσεις μας με τους ανθρώπους?