Σιωπηλή χαρά

Roger Hilton

Ανθίζουν τα λουλούδια της γαλάζιας πηγής
Από τα σπλάχνα τους αναβλύζουν οι αιώνες
Απόμακροι οι ήχοι των πορφυρών κάστρων
Που γκρεμίζουν, καθόλου δεν σε αφορούν

Επειδή σιωπηλά προσκέφαλα σου χάρισε
Η κιθάρα της νύχτας για να προφτάσεις
Της θλίψης σου το πολύχρωμο λουλούδι
Σε θάμνο να κρύψεις φθινοπωρινό

Και να ανθίσει πάλι πάνω από τον πόνο
Της πέτρας που κρατούσες στo στήθος
Να χαιρετίσει τα ιερά ύδατα
Μιας θάλασσας αθόρυβης και λίας