Die Walküre

-


Δεν ξέρω πως να σχολιάσω μια τέτοια μουσική. Ας πω απλώς πως με συγκινεί πολύ βαθιά. Φυσικά βοηθάει να έχει ακούσει κανείς όλο το έργο Die Walküre του Wagner, κατάληξη του οποίου είναι η σκηνή αυτή, όπου ο Βόταν αποχωρίζεται την αγαπημένη του κόρη.

Τις μέρες αυτές ακούω συνέχεια την όπερα αυτή από την τετραλογία του Βάγκνερ. Με άλλη όμως εκτέλεση από αυτή που βρήκα εδώ και την διάλεξα λόγω του Hans Hotter και της εκπληκτικής φωνής και ερμηνείας του.

Σχόλια

Ο χρήστης athanasia είπε…
....

[Τί να σχολιάσει κανείς γι' αυτή τη φωνή?]
20/4/08
Ο χρήστης Αλέξης Χαρισιάδης είπε…
Αυτό είναι το πρόβλημα. Μερικά πράγματα φτωχαίνουν με τις λέξεις. Απ΄την άλλη υπάρχει κι ανάγκη μας να μοιραζόμαστε τον ενθουσιασμό μας μπροστά σε κορυφαίες στιγμές της τέχνης.
21/4/08
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Κορυφαίες στιγμές της μουσικής!!Τα λόγια σίγουρα είναι φτωχά.Απλά παραδινόμαστε στη γοητεία όλων αυτών των μεγάλων συνθετών...Ωραίο blog Αλέξη
21/4/08
Ο χρήστης Αλέξης Χαρισιάδης είπε…
Καλώς ήρθες Παναγιώτη. Σ΄ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Πέρασα κι από τα δικά σου μέρη και μου άρεσαν ιδιαίτερα οι λεκτικές σου περιπλανήσεις. Ή για να το πω διαφορετικά, βρήκα ωραία κοχύλια στην παραλία σου.
22/4/08
Ο χρήστης Maria Iribarne είπε…
Καλή Ανάσταση, Αλέξη! Να περάσεις όμορφα και να προλάβεις και μια βόλτα σε παραλία για κοχύλια!
24/4/08
Ο χρήστης Αλέξης Χαρισιάδης είπε…
@maria iribarne
Σ΄ευχαριστώ για τις ευχές. Καλό Πάσχα και σε σένα με υγεία και πολύ χαρά.

Θα είμαι δίπλα στη θάλασσα οπότε όντως θα αναζητήσω κοχύλια!
24/4/08
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωτική Τέχνη

-
Εικόνα
Τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την εμπειρία του να βλέπεις το πρωτότυπο ενός έργου τέχνης. Καλά τα βιβλία, καλά τα αντίγραφα, καλές οι ψηφιακές απεικονίσεις μεγάλης ευκρίνειας αλλά τίποτα μα τίποτα δεν συγκρίνεται με το πρωτότυπο. Πριν μερικές μέρες ήμουν στο Σικάγο. Εκεί είχα την ευκαιρία να ξαναεπισκεφτώ το Art Institute of Chicago. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα μουσεία του κόσμου που αν και δεν διαθέτει τεράστια συλλογή, παρουσιάζει στους χώρους του μερικά από τα πιο μεγαλοφυή έργα ζωγραφικής, όλων των εποχών. Συνήθως όταν επισκέπτομαι μουσεία προτιμώ να είμαι μόνος. Ενώ το να μοιράζομαι την εμπειρία αυτή με κάποιον άλλον έχει τη γοητεία του το να είμαι μόνος μου δίνει μια άλλη ελευθερία στο σε ποια έργα θα αφεθώ και για πόση ώρα. Χρησιμοποιώ τη λέξη αφεθώ εσκεμμένα. Για να "δεις" ένα έργο χρειάζεται να αφήσεις να σου μιλήσει και να αφεθείς σε αυτά που έχει να σου πει. Είναι διάλογος. Είναι επαφή. Το ζωγραφικό έργο τέχνης από μόνο του δεν είναι παρά μπογ...
Διαβάστε περισσότερα

Είναι ύπνος η άνοιξη;

-
​ Λοιπόν γιατί, ὅταν μέ χρυσή μανία ἡ ἄνοιξη ἐξαφανίζει τ' ἀπομεινάρια τοῦ χειμώνα, γιατί θά πρέπει νά ὀνειρεύεται ὁ νοῦς ἐπιστροφή ἤ θάνατο; Εἶναι ὕπνος ἡ ἄνοιξη; Αὐτό τό θάλπος εἶναι γιά ἐραστές πού ἐκπληρώνουν τελικά τόν ἔρωτά τους, αὐτή ἡ ἀρχή κι ὄχι ἐπανάληψη, αὐτό τό ἀδιάκοπο βουητό τῆς νέας μέλισσας. Απόσπασμα απο το ποίημα «Σημειώσεις για έναν υπέρτατο μύθο» του Wallace Stevens, σε μετάφραση του Στάθη Καββαδά. Εκδοσεις Βιβλιοπωλειον της «Εστίας». Πίνακας: Alexej von Jawlensky 
Διαβάστε περισσότερα

Contrapunctus

-
Εικόνα
  Λίγες μέρες πριν εκδόθηκε η ποιητική μου συλλογή Contrapunctus από τις εκδόσεις Πληθώρα. Ήταν ένα πείραμα αντίστιξις. Ξεκίνησε με το ερώτημα: τι είδους ποίηση μπορεί να γεννήσει η έκθεση σε ένα μουσικό έργο; Το Contrapunctus είναι μια προσωρινή απάντηση. Και φυσικά το έργο αυτό που ακούμε εδώ ήταν ένα από τα πολλά που έδωσαν αφορμή για την απόπειρα δημιουργίας κάποιων ποιημάτων. Το έργο είναι ημιτελές. Στην εδώ απόδοση το Trifonov το συμπληρώνει με δική δημιουργική προσπάθεια. Αν και το αποτέλεσμα είναι άρτιο, θα προτιμώ ξεκάθαρα την ημιτελή εκδοχή του, παιγμένη από τον Glenn Gould. Την παραθέτω παρακάτω.  Glenn Gould - Contrapunctus XIV Die Kunst der Fuge
Διαβάστε περισσότερα