Λοιπόν γιατί, ὅταν μέ χρυσή μανία ἡ ἄνοιξη ἐξαφανίζει τ' ἀπομεινάρια τοῦ χειμώνα, γιατί θά πρέπει νά ὀνειρεύεται ὁ νοῦς ἐπιστροφή ἤ θάνατο; Εἶναι ὕπνος ἡ ἄνοιξη; Αὐτό τό θάλπος εἶναι γιά ἐραστές πού ἐκπληρώνουν τελικά τόν ἔρωτά τους, αὐτή ἡ ἀρχή κι ὄχι ἐπανάληψη, αὐτό τό ἀδιάκοπο βουητό τῆς νέας μέλισσας. Απόσπασμα απο το ποίημα «Σημειώσεις για έναν υπέρτατο μύθο» του Wallace Stevens, σε μετάφραση του Στάθη Καββαδά. Εκδοσεις Βιβλιοπωλειον της «Εστίας». Πίνακας: Alexej von Jawlensky
Σχόλια
Ωραία σύμπτωση, σήμερα βρήκα την εξής φράση:
"Pour voir, il ne faut rien savoir,
sauf savoir voir".
[Alfred Wols, peintre allemand]
[Μεταφράζω, αλλά χάνεται το παιχνίδι των λέξεων: "Για να δεις, δεν χρειάζεται να ξέρεις τίποτα, εκτός από το να ξέρεις να δεις"]
:-)
Μου πάνε τα φθινοπωρινά ε; Ε, το είχα παρακάνει με την παραμονή στο καλοκαίρι. Καλη σου μέρα
Ευτυχής σύμπτωση. Ταιρίαζει πολύ. Καλή σου μέρα Αθανασία
Δύσκολο να βγεις από την καθημαρινότητα και να συνδεθεις ξανά με τον κόσμο.
Καλή σου μέρα.
Καλώς σε βρήκα :))