Άστρο της αυγής
Άστρο της αυγής, όταν χαμήλωνες τα μάτια
οι ώρες μας ήταν πιο γλυκιές από το λάδι
πάνω στην πληγή, πιο πρόσχαρες από το κρύο νερό
στον ουρανίσκο, πιο γαλήνιες από τα φτερά του κύκνου.
Κρατούσες τη ζωή μας στην παλάμη σου...
Σεφέρης - από το Μυθιστόρημα
Σχόλια
καλησπέρα!
Χαίρε, Αλέξη. Το προηγούμεο ποστ σου μου έδωσε το έναυσμα γι' αυτό που ανέβασα χτες, το οποίο και σου αφιερώνω.
Καλησπέρα παπαρούνα
@christophorus
Σ΄ευχαριστώ ιδιαίτερα για την αφιέρωση. Πολύ χαίρομαι όταν το μοίρασμα της όποιας ομορφιάς έχει ανταπόκριση σε ευαίσθητους δέκτες.
Πάντα του μας αγγίζει ο αγαπημένος Γιώργος Σεφέρης.
Όμορφη η γωνιά σου, καλώς σε βρήκα :)
Κρατούσε τη ζωή μας, φαντάζομαι, σαν λεπτότατη πορσελάνη.
Μετά όμως τι έγινε;
(Bad mood, μη με παρεξηγείς!)
I should learn to look at an empty sky
And feel its total dark sublime,
Though this might take me a little time.
[W.H. Auden, The more loving one]
Μια άλλη απάντηση για το "μετά όμως τί έγινε"...
Ωραιότατο, υπαινίσσεται το μεγαλείο του ανθρώπου ακόμα και μέσα στην απελπισία του.