Τέλος Καλοκαιριού
Κοιτάζει το τέλος του καλοκαιριού και είναι ωραία.Σε έναν ορίζοντα πέρα από ελπίδες ή θλίψη.
Ο χρόνος σταματά ή απλώς σωπαίνει.
Τα πράγματα βρίσκουν τη θέση τους.
Το αυτονόητο δηλώνει παρουσία.
Ζωτική Τέχνη
Τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την εμπειρία του να βλέπεις το πρωτότυπο ενός έργου τέχνης. Καλά τα βιβλία, καλά τα αντίγραφα, καλές οι ψηφιακές απεικονίσεις μεγάλης ευκρίνειας αλλά τίποτα μα τίποτα δεν συγκρίνεται με το πρωτότυπο. Πριν μερικές μέρες ήμουν στο Σικάγο. Εκεί είχα την ευκαιρία να ξαναεπισκεφτώ το Art Institute of Chicago. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα μουσεία του κόσμου που αν και δεν διαθέτει τεράστια συλλογή, παρουσιάζει στους χώρους του μερικά από τα πιο μεγαλοφυή έργα ζωγραφικής, όλων των εποχών. Συνήθως όταν επισκέπτομαι μουσεία προτιμώ να είμαι μόνος. Ενώ το να μοιράζομαι την εμπειρία αυτή με κάποιον άλλον έχει τη γοητεία του το να είμαι μόνος μου δίνει μια άλλη ελευθερία στο σε ποια έργα θα αφεθώ και για πόση ώρα. Χρησιμοποιώ τη λέξη αφεθώ εσκεμμένα. Για να "δεις" ένα έργο χρειάζεται να αφήσεις να σου μιλήσει και να αφεθείς σε αυτά που έχει να σου πει. Είναι διάλογος. Είναι επαφή. Το ζωγραφικό έργο τέχνης από μόνο του δεν είναι παρά μπογ...
Σχόλια
Πόσο οδυνηρό ήταν το τέλος του καλοκαιριού.
Όμορφο και το μπλογκ σας, θα σας επισκέπτομαι, αν με θέλετε, βέβαια.
Είναι όμως κάπως σαν τα φίδια που αλλάζουν πουκάμισο...
Εκεί που ξέφτιζαν ήδη οι άκρες του, ηλιοκαμένες αναμνήσεις
Σε έναν ορίζοντα πέρα από ελπίδες ή θλίψη
λεπτό υφάδι, πάνω του πλέκονταν κάποια σύννεφα
Ο χρόνος σταματά ή απλώς σωπαίνει
κι αφουγκράζεται το χτύπο της θάλασσας
Τα πράγματα βρίσκουν τη θέση τους.
κάτω από την κυρτή παλάμη του ουρανού
Το αυτονόητο δηλώνει παρουσία.
Το όνειρο εξαϋλώνεται
========================
αντί σχολίου
Καιρό έχεις να ποστάρεις...
Στέλνω την καλημέρα μου, καλωσορίζοντας τις δροσιές που έρχονται....
Καλή σου μέρα.
Πολύ ωραία εικόνα.