Οι τρυφερές ημέρες

-

Προχώρησαν σε άλλη ζωή
Οι τρυφερές
Πεθαμένες ημέρες 

Γιώργος Σαραντάρης 
Από το ποίημα Μορφές της Ανάμνησης




Οι τρυφερές μέρες, οι προηγούμενες, έχουν ολοκληρώσει τη ζωή τους. Αλλά η ύπαρξη τώρα ζει και τώρα αναρωτιέται: ποιο είναι το κάλεσμα τούτης της μέρας κι αν σήμερα θα ανταποκριθώ. Κι είναι το κάλεσμα τούτο δύσκολο πολύ και ανηφορικό. Κι ο πειρασμός μεγάλος: να αποστρέψω το βλέμμα από το καθήκον. Ποιο καθήκον; Μα εκείνο που η ίδια μου η συνείδηση, η τόσο ταλαιπωρημένη, μου ψιθυρίζει ανάμεσα στο θόρυβο των ημερών, ή και κραυγάζει μερικές φορές τη νύχτα. 

Ζωντανή τούτη εδώ η μέρα μας. Ζωντανές ακόμα οι ώρες μας, οι λιγοστές. 

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωτική Τέχνη

-
Εικόνα
Τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την εμπειρία του να βλέπεις το πρωτότυπο ενός έργου τέχνης. Καλά τα βιβλία, καλά τα αντίγραφα, καλές οι ψηφιακές απεικονίσεις μεγάλης ευκρίνειας αλλά τίποτα μα τίποτα δεν συγκρίνεται με το πρωτότυπο. Πριν μερικές μέρες ήμουν στο Σικάγο. Εκεί είχα την ευκαιρία να ξαναεπισκεφτώ το Art Institute of Chicago. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα μουσεία του κόσμου που αν και δεν διαθέτει τεράστια συλλογή, παρουσιάζει στους χώρους του μερικά από τα πιο μεγαλοφυή έργα ζωγραφικής, όλων των εποχών. Συνήθως όταν επισκέπτομαι μουσεία προτιμώ να είμαι μόνος. Ενώ το να μοιράζομαι την εμπειρία αυτή με κάποιον άλλον έχει τη γοητεία του το να είμαι μόνος μου δίνει μια άλλη ελευθερία στο σε ποια έργα θα αφεθώ και για πόση ώρα. Χρησιμοποιώ τη λέξη αφεθώ εσκεμμένα. Για να "δεις" ένα έργο χρειάζεται να αφήσεις να σου μιλήσει και να αφεθείς σε αυτά που έχει να σου πει. Είναι διάλογος. Είναι επαφή. Το ζωγραφικό έργο τέχνης από μόνο του δεν είναι παρά μπογ...
Διαβάστε περισσότερα

Είναι ύπνος η άνοιξη;

-
​ Λοιπόν γιατί, ὅταν μέ χρυσή μανία ἡ ἄνοιξη ἐξαφανίζει τ' ἀπομεινάρια τοῦ χειμώνα, γιατί θά πρέπει νά ὀνειρεύεται ὁ νοῦς ἐπιστροφή ἤ θάνατο; Εἶναι ὕπνος ἡ ἄνοιξη; Αὐτό τό θάλπος εἶναι γιά ἐραστές πού ἐκπληρώνουν τελικά τόν ἔρωτά τους, αὐτή ἡ ἀρχή κι ὄχι ἐπανάληψη, αὐτό τό ἀδιάκοπο βουητό τῆς νέας μέλισσας. Απόσπασμα απο το ποίημα «Σημειώσεις για έναν υπέρτατο μύθο» του Wallace Stevens, σε μετάφραση του Στάθη Καββαδά. Εκδοσεις Βιβλιοπωλειον της «Εστίας». Πίνακας: Alexej von Jawlensky 
Διαβάστε περισσότερα

Contrapunctus

-
Εικόνα
  Λίγες μέρες πριν εκδόθηκε η ποιητική μου συλλογή Contrapunctus από τις εκδόσεις Πληθώρα. Ήταν ένα πείραμα αντίστιξις. Ξεκίνησε με το ερώτημα: τι είδους ποίηση μπορεί να γεννήσει η έκθεση σε ένα μουσικό έργο; Το Contrapunctus είναι μια προσωρινή απάντηση. Και φυσικά το έργο αυτό που ακούμε εδώ ήταν ένα από τα πολλά που έδωσαν αφορμή για την απόπειρα δημιουργίας κάποιων ποιημάτων. Το έργο είναι ημιτελές. Στην εδώ απόδοση το Trifonov το συμπληρώνει με δική δημιουργική προσπάθεια. Αν και το αποτέλεσμα είναι άρτιο, θα προτιμώ ξεκάθαρα την ημιτελή εκδοχή του, παιγμένη από τον Glenn Gould. Την παραθέτω παρακάτω.  Glenn Gould - Contrapunctus XIV Die Kunst der Fuge
Διαβάστε περισσότερα