Έξω από τα μονοπάτια
θα μπορούσα να γράψω για την ποίηση ή να επιλέξω να παρουσιάσω κάτι. Όμως όχι. Έρχονται στιγμές που τα λόγια των άλλων, όσο όμορφα, όσο σοφα, όσο ποιητικά κι αν είναι δεν αποτελούν τίποτα άλλο παρά ένα φτηνό λυσάρι που πήρες στα χέρια σου για να περάσεις κάποιο μάθημα σχολικό. Το ξέρεις και το ξέρουν.
Και αν ψάχνεις τη σιγουριά στα λόγια των σοφών, των γκουρού, κάθε λογής δασκάλων, φιλοσόφων ή αρχηγών, δεν θα τη βρεις εκεί.
Είναι μονάχα ο δύσκολος εκείνος δρόμος, ο έξω από μονοπάτια που δεν έχει ακόμα χαραχτεί και μένει σε σένα το βάρος να το κάνεις κι ύστερα να τον διαβείς, χωρίς εγγύηση καμιά, εκτός ίσως απ΄ τον αχό της θάλασσας που ακούγεται στο βάθος.
Ο Ζωγραφικός πίνακας είναι που Paul Klee
Σχόλια
Ίσως η ποίηση, (ή μάλλον η τέχνη) μας βοηθάει στην αρχή και στο να βρούμε το δικό μας δρόμο. Ως έμπνευση, συντροφιά, ή ακόμα και ως αυτοσκοπός
Ύστερα, έχοντας ζήσει κάπως περισσότερο τη δική μας ζωή (έχοντας χαράξει τα δικά μας μονοπάτια) αλλάζει και η σχέση μας με τα έργα τέχνης, καθώς αλλάζουμε κι εμείς.
Σκόρπιες σκέψεις. Ας είναι.
Καλά να είσαι :)
Καλή συνέχεια!