Κοχύλια

Αν αφαιρέσεις το θόρυβο τι μένει; Αν αφεθείς στη σιωπή ποιος είσαι; Αν μείνεις ακίνητος με μόνη σου έγνοια την ίδια σου την ακινησία πως νιώθεις; A! Να γυρίσω γρήγορα πίσω στο πλήθος!

Άπλωνε τη σκέψη του σε τέτοιες αποστάσεις που οι συνηθισμένες του αγωνίες μίκραιναν και μίκραιναν, θρυψαλιαζόντουσαν, γίνονταν κόκκοι άμμου. Ομοιόμορφα ασήμαντοι από το ύψος που τώρα πια τις κοίταζε. Έμεινε για ώρα να ακούει τον φλοίσβο, χωρίς λόγο κανένα. Ένιωθε πως ζει κι όσο το ένιωθε και πιο πολύ, παρατηρούσε την κηλίδα αυτή που ήταν ξένη κι απειλητική κι είχε καρφωθεί μπροστά του, μέσα του. Ήταν το τίποτα και καθόλου δεν ήταν έτοιμος να το αντικρίσει.

Ξανά και ξανά θα έρχεται η αδράνεια να διεκδικήσει την επαναφορά σε αυτά που ήδη γνωρίζουμε, σε αυτά που ήδη κάνουμε. Μοιάζει ωσάν η ύπαρξη να αναδύεται για λίγο από τον χυλό του τίποτα και μετά ξαναγυρίζει σ΄αυτόν. Αυτή η φράση μπορεί να συνοψίσει ολόκληρη τη ζωή. Μπορεί όμως να περιγράψει και την κάθε μέρα όπου χανόμαστε στην επανάληψη, στον αυτοματισμό, στο τίποτα. Με λίγες ίσως εξαιρέσεις, αφύπνισης, όπου τότε και για πολύ λίγο, όλα αποκτούν τη διαύγεια που θα έπρεπε να έχουν, η ιεράρχηση γίνεται εύκολα και αβίαστα, τα "σκουπίδια" της ζωής μας πετιούνται με ευκολία. Ύστερα πάλι η εγκαθίσταται η λήθη. Σε μία κυκλική επανάληψη που θυμίζει τη μοίρα του Συσίφου. Ο πίνακας είναι του Rene Magritte

Μικρή αναφορά, αφιέρωμα στον πολύ αγαπημένο μου ζωγράφο August Macke. Έζησε μόνο 27 χρόνια, 1887 - 1914. Τον σκότωσε ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος. Τι κρίμα!

“Whatever you can do or dream you can, begin it. Boldness has genius, power and magic in it!” “Austere perseverance, hash and continuous... rarely fails of its purpose, for its silent power grows irresistible greater with time.” “The heights charm us, but the steps do not; with the mountain in our view we love to walk the plains.” Πίνακας: August Macke

I have found that if you love life, life will love you back - Arthur Rubinstein Αφιερωμένο στο αγαπημένο μου θείο Δημητρό που εδώ και πολλά χρόνια δεν είναι μαζί μας. Παραμένει ευτυχώς μέσα μου έντονα η ανάμνηση των κοινών μας μουσικών απολαύσεων. Μότσαρτ φυσικά! 

H μάχη ενάντια στο ασήμαντο και το φθηνό χρειάζεται να είναι συνεχής. Τι είναι ασήμαντο και τι φθηνό καλούμαστε να το αποφασίζουμε ο καθένας για τον εαυτό του. Όταν ρωτήσουμε προς τα μέσα, η απάντηση είναι πάντα εκεί. Έστω και αν δεν μας αρέσει. Πίνακας: André Derain

Χθες τελείωσε η εκπαιδευτική μας χρονιά στο "γίγνεσθαι" . Συνειδητοποιώ το πόσο τυχερός είμαι που βρίσκομαι ανάμεσα σε τόσο αξιόλογους ανθρώπους. Υπήρχε χθες στο κλείσιμο της ομάδας του εκπαιδευτικού τόση ανθρωπιά τόση αγάπη. Κοίταζα γύρω μου κι αυτό που ένιωθα ήταν ένα μείγμα ευγνωμοσύνης, συγκίνησης, και ζεστασιάς. Πόσο πολύτιμες είναι οι στιγμές που μπορούμε να είμαστε τόσο αληθινοί, τόσο κοντά ο ένας στον άλλον. Ήταν ωραίο όχι μόνο που το ζούσα αλλά που την ίδια στιγμή συνειδητοποιούσα το πόσο σπάνιο, όμορφο αλλά και φευγαλέο είναι. πίνακας: Paul Klee

"Rest not. Life is sweeping by;  go and dare before you die. Something mighty and sublime, leave behind to conquer time." - Goethe