Κοχύλια

To be a poet is to be taller, to be bigger Than men! It is to bite as if you’re kissing! It is to give alms, although you are a beggar like King of the Realm where only pain is missing! It is to have a thousand desires for splendor And do not even know what we want! It is to have inside yourself a flaming star, It is to have the condor’s mighty claw and wing! It is to be hungry, to be thirsty of Infinity! By helmet, golden and satin mornings… It is to condense the world into one lonely cry! And it is loving you, thus, hopelessly… And it is you being soul, and blood, and life in me And tell it singing to everyone! Florbela Espanca  (1894 -1930)  Πίνακας:  Yuri Annenkov (Με αφορμή μια ανάρτηση της  Eleonora Aggelou  στο facebook)

Είμαστε μάρτυρες ενός γιγαντιαίου θεάματος, όπου αναρίθμητες ανθρώπινες ζωές περιφέρονται απωλεσμένες μέσα στους ίδιους των τους λαβυρίνθους, με το να μην έχουν τίποτε στο οποίο να αφιερώσουν τους εαυτούς των... Η κατάσταση θα φαινόταν ιδεώδης, αφού κάθε ύπαρξη αφήνεται εντελώς ελεύθερη να πράξη ακριβώς αυτό που επιθυμεί - να μεριμνήσει για τον εαυτό της... Αλλά το αποτέλεσμα υπήρξε αντίθετο προς το αναμενόμενο. Με το να δοθεί στον εαυτό της, κάθε ζωή αφέθηκε άδεια, χωρίς να έχει τίποτα να κάμη. Και καθώς πρέπει να γεμίση με κάτι, επινοεί ματαιότητες και παρέχει στον εαυτό της κενές απασχολήσεις που δεν έχουν τίποτε το εσωτερικό, το ειλικρινές. Σήμερα είναι αυτό, αύριο είναι το άλλο, εντελώς το αντίθετο στο πρώτο. Η ζωή απόλλυται, καθώς βλέπει πως είναι εντελώς μόνη. Ο απλός εγωισμός είναι ένας λαβύρινθος. Ορτέγα Υ Γκασσέτ. Η Εξέγερση των Μαζών.  Μετάφραση Χρήστος Μαλεβίτσης. .