Κοχύλια

Σύντομη αλλά εξαιρετική ομιλία του Leonard Bernstein σχετικά με το έργο Δημιουργία του Haydn. Θίγει θέματα που θα ήθελα να μην ξεχνώ, μέσα στην αλλοτριοτική επιδραση της καθημερινότητας.

Α! τούτοι οι θόρυβοι και τούτη η κίνηση Πρέπει να μπούνε στα τραγούδια μου και να ιστορούν Για μένα, για τη ζωή μου την ανέκφραστη, την παιδική μου ζωή Που πια δε θέλει τίποτα να ξέρει, μόνο Σ΄αβέβαια πράγματα παντοτινά να ελπίζει.  Από το ποίημα Ωδή του Valery Larbaud μτφ. Τάκης Σινόπουλους πίνακας: Lionel Walden

Oskar Schlemmer Μακρινή σαν τη φωνή του ανέμου Η χθεσινή της όψη χιόνι που λιώνει Ήπιαμε για τελευταία φορά Σε ξύλινο τραπέζι χωρίς χαρά Γύρω μας σπασμένα κλαδιά Μια ραγισματιά μας διαπερνούσε Όταν πέφτει το βράδυ Ήσυχα κατοικείς Στο μοναχικό δωμάτιο Καθώς η μέρα βουλιάζει