Κοχύλια

Σε ό,τι λες θα ακούω την μουσική στα λόγια σου. Θα διακρίνω τον ρυθμό, τη μελωδία, το ηχόχρωμα, τις παύσεις. Το θέμα και τις παραλλαγές. Τις επαναλήψεις, που δεν είναι ποτέ οι ίδιες. Την αρμονία ή την έλλειψη της. Την αντίστιξη των φωνών. Είναι κι αυτός ένας τρόπος. Όχι ο μόνος, ούτε καν κυρίαρχος. Και παρά την υπόσχεση δεν είναι πάντα εφικτός. Ας μείνει κάπου γραμμένος για να μην ξεχνάμε πως τα λόγια και οι έννοιες πιο συχνά παραπλανούν παρά φωτίζουν την ύπαρξη από την οποία πηγάζουν. Βέβαια, κι όλα αυτά λόγια είναι θα μου πεις και θα έχεις δίκιο!

Τα λογικά επιχειρήματα που στηρίζουν ιδεολογίες κρύβουν από πίσω συναίσθημα. Το συναίσθημα προηγείται των επιχειρημάτων. Τα επιχειρήματα έρχονται για να στηρίξουν ήδη συναισθηματικά επιλεγμένες θέσεις. Σε τελική ανάλυση λίγη σημασία έχουν τα επιχειρήματα και πολύ περισσότερο ο τόνος με τον οποίο εκφράζονται. Να γιατί ποτέ δεν με έπεισαν επιχειρήματα που μιλούν για το καλό των άλλων εκφρασμένα με μίσος, φθόνο και κακία.