Κοχύλια

Κύριε, νύχτωσε, και η ψυχή είναι έξαθλιωμένη. Τόσο τρομερές ήταν η φουρτούνα και η θέληση! Ό,τι μας έχει απομείνει στην εχθρική αυτή σιωπή, Η νοσταλγία είναι και η θάλασσα ή καθολική. Όμως, ή φλόγα που η ζωή μέσα μας άναψε Ακόμα σιγοκαίει, αν ακόμα υπάρχει εδώ ζωή. Θάνατος παγωμένος την έχει κρύψει μές στις στάχτες, Αλλά το χέρι του ανέμου μπορεί και πάλι να την αναστήσει Δώσε πνοή, αέρα, -τη λαχτάρα ή την κατάρα- Τη φλόγα της προσπάθειας να ζωντανέψει. Κάνε να ανακτήσουμε την απεραντοσύνη της θάλασσας Η οποιουδήποτε άλλου συνόρου, που μπορούμε να κατέχουμε! Φερνάντο Πεσσόα Ultimatum Μετάφραση Γιάννης Σουλιωτης Εκδόσεις Αρμος

Έρχονται μέρες Schnittke. Απρόσμενα, ξαφνικά, τυχαία. Και καλείσαι να τις ακούσεις. Δεν τις επέλεξες, ήρθαν να σε βρουν. Ούτε που ξέρεις από που. Και καλείσαι να τις ζήσεις.