Κοχύλια

Ευτυχισμένο πνεύμα που κοίταζες τόσο γλυκά από αυτά τα μάτια, φωτεινότερα κι από τον ήλιο, και σχημάτιζες τους αναστεναγμούς και τις λέξεις, με τόση ζωντάνια που ακόμη αντηχούν στο μυαλό μου. Κάποτε σε είδα, να φλέγεσαι με τη φωτιά της αρετής, να κινείς τα πόδια σου ανάμεσα στο γρασίδι και τα λουλούδια, όχι σαν γυναίκα, αλλά όπως κινούνται οι άγγελοι, μια εικόνα που είναι πιο ζωντανή για μένα από ποτέ. ... Με την αποχώρησή σου, ο Έρωτας και η Αβρότητα έφυγαν από τη γη, ο ήλιος έπεσε από τον ουρανό και ο ίδιος ο θάνατος άρχισε να μοιάζει πιο γλυκός. * πηγή: https://latistor.blogspot.com/2010/10/blog-post_23.html

Μπορούμε να ξεχωρίσουμε τρία υψηλά σημεία του πνεύματος. Αυτά σχετίζονται με την φιλοσοφία, με την ποίηση* και με την θρησκευτικότητα. Ο Χρήστος Μαλεβίτσης** μιλάει εκτενώς και για είδη συνειδήσεων που σχετίζονται με τις πνευματικές αυτές πηγές. Μιλάει για την φιλοσοφική συνείδηση, την ποιητική συνείδηση και την θρησκευτική συνείδηση. Ο ψυχοθεραπευτής θα μπορούσε να εμπλουτίσει την θεραπευτική του πρακτική όντας σε επαφή και με τα τρία αυτά είδη συνείδησης. Η υπαρξιακή-ποιητική προσέγγιση στην ψυχοθεραπεία ρητώς αξιοποιεί τα δύο από αυτά τα τρία είδη πνευματικότητας. Το τρίτο, η θρησκευτικότητα, στη εποχή μας έχει εξοριστεί από την κοινή ανθρώπινη εμπειρία και δεν έχει τον ρόλο που επί αιώνες είχε. Δεν είναι τυχαίο ότι η έναρξη της ανάγκης για ψυχανάλυση και ψυχοθεραπεία συμπίπτει χρονικά με την δραματική κραυγή του Νίτσε περί του θανάτου του Θεού. Σε κάθε περίπτωση, η επαφή με την θρησκευτικότητα στην ψυχοθεραπεία, εκτός από τις περιπτώσεις που έρχεται από την πλευρά του θεραπευόμ...

Η τέχνη με τη ευρύτατη έννοια ως το δημιουργικό στοιχείο, είναι ο θεμελιώδης χαρακτήρας του όντος. Κατά συνέπεια, η τέχνη με τη στενότερη έννοια, δηλαδή η δραστηριότητα, στην οποία η δημιουργία εξέρχεται προς τον ίδιο της τον εαυτό και καθίσταται διαυγέστατη, είναι όχι μόνο μία μορφή, ανάμεσα σε άλλες, της βούλησης για ισχύ, αλλά η ύψιστη.  Martin Heidegger Νίτσε Η βούληση για ισχύ ως τέχνη Εκδόσεις Πλέθρον Πίνακας: Kandinsky

Κύριε, νύχτωσε, και η ψυχή είναι έξαθλιωμένη. Τόσο τρομερές ήταν η φουρτούνα και η θέληση! Ό,τι μας έχει απομείνει στην εχθρική αυτή σιωπή, Η νοσταλγία είναι και η θάλασσα ή καθολική. Όμως, ή φλόγα που η ζωή μέσα μας άναψε Ακόμα σιγοκαίει, αν ακόμα υπάρχει εδώ ζωή. Θάνατος παγωμένος την έχει κρύψει μές στις στάχτες, Αλλά το χέρι του ανέμου μπορεί και πάλι να την αναστήσει Δώσε πνοή, αέρα, -τη λαχτάρα ή την κατάρα- Τη φλόγα της προσπάθειας να ζωντανέψει. Κάνε να ανακτήσουμε την απεραντοσύνη της θάλασσας Η οποιουδήποτε άλλου συνόρου, που μπορούμε να κατέχουμε! Φερνάντο Πεσσόα Ultimatum Μετάφραση Γιάννης Σουλιωτης Εκδόσεις Αρμος

Έρχονται μέρες Schnittke. Απρόσμενα, ξαφνικά, τυχαία. Και καλείσαι να τις ακούσεις. Δεν τις επέλεξες, ήρθαν να σε βρουν. Ούτε που ξέρεις από που. Και καλείσαι να τις ζήσεις.