Κοχύλια

Συνεχίζω με Σούμπερτ. Το χειμωνιάτικο του ταξίδι, για καιρό απροσπέλαστο σε μένα, λογω δικής μου άρνησης, γίνεται σιγά-σιγά όλο και πιο γνώριμο, όλο και πιο αγαπητό. Έτσι, συνεχίζω κι εγώ να καταγράφω κάποιες στιγμές, όλο και πιο προσωπικές, από στιγμές ζωής. Στην ουσία πρόκειται για μοίρασμα και ταυτόχρονα πρόσκληση. .

Αν πίστευα στην μετεμψύχωση και σε προηγούμενες ζωές θα ευχόμουν να ήμουν ο Σούμπερτ. Κι ας πέθανε στα 31 του! .

Πιστέ μου φίλε, Λούντβιχ! Σ' ευχαριστώ! .