Κοχύλια

Ήταν η πρώτη όπερα του Μότσαρτ που γνώρισα. Αντιγραμμένο σε κασέτα γύρω στα 1977, πρέπει να άκουσα το έργο πάνω από 100 φορές. Ασκούσε μια τεράστια γοητεία πάνω μου.

Πρώτη ανάγνωση Αύγουστος 2009 Γνώριζα το έργο μόνο μέσα από την ομώνυμη όπερα του Βέρντι. Αν και εκτιμώ ιδιαίτερα την συγκεκριμένη όπερα η ανάγνωση του έργου αναδεικνύει άλλες διαστάσεις. Επίσης δεν ήξερα πως τα παρακάτω πασίγνωστα λόγια ήταν του Μάκμπεθ: Macbeth: To-morrow, and to-morrow, and to-morrow, Creeps in this petty pace from day to day, To the last syllable of recorded time; And all our yesterdays have lighted fools The way to dusty death. Out, out, brief candle! Life's but a walking shadow, a poor player, That struts and frets his hour upon the stage, And then is heard no more. It is a tale Told by an idiot, full of sound and fury, Signifying nothing. Κι όταν το συνειδητοποίησα χάρηκα ιδιαίτερα γιατί σχετίζονται άμεσα με ένα άλλο βιβλίο που αγαπώ πολύ. Το The Sound and the Fury του William Faulkner. Γνώριζα οτι ο τίτλος ήταν εμπνευσμένος από έργο του Σαίξπηρ, αλλά δεν ήξερα από πιο. Το ταξίδι συνεχίζεται!

Πρώτη ανάγνωση, Αύγουστος 2009. Είναι βαθιά μου πίστη πως οι κλασικοί δεν είναι τυχαία κλασικοί. Κι επειδή η ζωή είναι πολύ μικρή και όσο περνάει ο χρόνος συνειδητοποιώ πως τα περιθώρια στενεύουν και δεν θα προφτάσω ούτε μία ανάγωνση να κάνω σε αυτά που γενιές ολόκληρες χαρακτηρίζουν ώς αριστουργήματα, είπα να εντατικοποιήσω λίγο το ρυθμό μου. Έτσι το καλοκαίρι αυτό ξεκίνησα να διαβάζω Σαίξπηρ και λέω να αφιερώσω τουλάχιστον ένα χρόνο σ΄αυτόν. Τυχαία διάλεξα την "Τρυκυμία", χωρίς να ξέρω πως είναι το τελευταίο του έργο. Ειμαι ενθουσιασμένος!