Κοχύλια

Χώρος: Μια τεράστια σκοτεινή αίθουσα στο κάστρο, με επτά κλειδωμένες πόρτες. Η Judith επιμένει να ανοίξουν όλες οι πόρτες για να μπορέσει να μπει το φως στο εσωτερικό του κάστρου. Επιμένει πως η απαίτηση της βασίζεται στην αγάπη της για τον Κυανοπώγωνα. Ο Κυανοπώγων αρνείται λέγοντας πως πρόκειται για μέρη δικά του που δεν πρέπει να εξερευνηθούν από άλλους και ζητάει από την Judith να τον αγαπάει χωρίς να επιμείνει στις απαιτήσεις της. Η Judith επιμένει και τελικά νικά τις αντιστάσεις του. Η πρώτη πόρτα αποκαλύπτει μια αίθουσα βασανιστηρίων, λερωμένη με αίματα. Τρομαγμένη αλλά και γοητευμένη η Judith συνεχίζει. Πίσω από την δεύτερη πόρτα είναι μια αποθήκη με όπλα ενώ πίσω από την τρίτη κρύβονται πολύτιμοι θησαυροί. Πίσω από την τέταρτη πόρτα είναι ένας κήπος εξαιρετικής ομορφιάς. Η Πέμπτη πόρτα κρύβει ένα παράθυρο που βλέπει προς το βασίλειο του Κυανοπώγωνα. Όλα τώρα φωτίζονται αλλά οι θησαυροί έχουν λερωθεί με αίμα, το κήπος έχει πλημμυρίσει και το βασίλειο σκεπάζεται από μαύρα, απει...

Με αφορμή ένα μήνυμα που μου έστειλε η Ευγενία και το οποίο παραθέτω αυτούσιο παρακάτω. Αυτό που με άγγιξε περισσότερο ήταν η αντίδραση των παιδιών. Η ομορφιά θέλει χρόνο για να ανθίσει. Ουάσιγκτον. Σταθμός του μετρό. Ενα κρύο πρωϊνό τον Γενάρη του 2007. Ένας βιολιστής αυτός έπαιξε έξι κομμάτια του Μπαχ για περίπου 1 ώρα. Στο διάστημα αυτό, περίπου 2 χιλιάδες άτομα πέρασαν από το σταθμό, οι περισσότεροι καθ' οδόν για τη δουλειά τους.. Mετά από 3 λεπτά που ξεκίνησε να παίζει ο πρώτος που τον πρόσεξε ήταν ένας μεσήλικας. Βράδυνε το βήμα του, σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά προχώρησε βιαστικός για τον προορισμό του. Στα 4 λεπτά ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολλάριο: μια γυναίκα έριξε τα χρήματα στο κουτί του και χωρίς να σταματήσει συνέχισε το δρόμο της. Στα 6 λεπτά, ένας νεαρός έγειρε στον τοίχο για να τον ακούσει, μετά κοίταξε το ρολόι του και συνέχισε να περπατά. Στα 10 λεπτά, ένα αγοράκι 3 ετών σταμάτησε, αλλά η μητέρα του το έσυρε βιαστικά να συνεχίσει, καθώς το ...

Η Δευτέρα ας ξεκινήσει έτσι!

Κάπου στην εφηβεία το πρωτοάκουσα. Δεν μπορούσα καν να φανταστώ την ύπαρξη ενός τόσο πλούσιου συναισθηματικά τοπίου. Συνεχίζοντας τη γεωγραφική αναλογία, ήταν σαν να ανακάλυπτα μια καινούργια ήπειρο. Το αργό μέρος που ακούγεται εδώ είναι απαράμιλλης ομορφιάς. Ας μην πω άλλα λόγια, όποιος θέλει το ακούει (ολόκληρο) και τότε θα καταλάβει... Beethoven - Piano Sonata No. 29 in B flat major, opus 106, "Hammerklavier" 3. Adagio sostenuto Live recording, 1975

Οι Αθάνατοι Πίσω και γύρω από τους αθανάτους των ερήμων και των περιβολιών, τα θνητά φυτά και οι άνθρωποι ζουν και υπάρχουν. Ο ουρανός είναι απύθμενος και η θάλασσα πανδέγμων. Οι άνθρωποι και τα φυτά ζουν την ζωήν των. Εκ πρώτης όψεως, τα πάντα φαίνονται αλλοπρόσαλλα, όμως μια πιο προσεκτική θεώρησις του συνόλου καταδεικνύει στα έκθαμβα μάτια των παρατηρητών ότι παντού υπάρχει μία καταπληκτική συνέπεια, μία δομή, μία αρχιτεκτονική – όχι όμως της επιστήμης, ή του ορθολογισμού, όπως εις τας λιθοδομάς, ή τα άλλα κτίσματα, μα που αποτελεί την κατά ποικίλα διαστήματα προσωρινήν όψιν μιας αείποτε εκτυλισσομένης εντελεχείας, μιας αείποτε π...

Ο Fritz Wunderlich είναι ένας από τους πλεόν αγαπημένους μου τενόρους. Ως Ταμίνο στον Μαγεμένο Αυλό του Μότσαρτ είναι αξεπέραστος. Αλλά και σε κύκλους τραγουδιών του Σούμπερτ και του Σούμαν είναι εκπληκτικός. Προτείνω ανεπιφύλακτα το CD του με τον κύκλο τραγουδιών Dichterliebe του Σούμαν .

Ποιος είπε πως η ψυχή δεν είναι αθάνατη;