Η Κοιμισμένη Λίμνη
Ένα έλατο τη νύχτα Όταν κανείς δεν το προσέχει, Γίνεται βάρκα Χωρίς κουπιά και μπράτσα. Κάποτε κάποτε ακούς Τον παφλασμός που κάνει Και το νερό ταράζεται τριγύρω του. Jules Supervielle (1884-1960) Μετάφραση: Γιώργος Κ. Καραβασίλης Πίνακας: Cezanne