Ψυχοθεραπεία

-
Σε ό,τι λες θα ακούω την μουσική στα λόγια σου. Θα διακρίνω τον ρυθμό, τη μελωδία, το ηχόχρωμα, τις παύσεις. Το θέμα και τις παραλλαγές. Τις επαναλήψεις, που δεν είναι ποτέ οι ίδιες. Την αρμονία ή την έλλειψη της. Την αντίστιξη των φωνών.

Είναι κι αυτός ένας τρόπος. Όχι ο μόνος, ούτε καν κυρίαρχος. Και παρά την υπόσχεση δεν είναι πάντα εφικτός. Ας μείνει κάπου γραμμένος για να μην ξεχνάμε πως τα λόγια και οι έννοιες πιο συχνά παραπλανούν παρά φωτίζουν την ύπαρξη από την οποία πηγάζουν.

Βέβαια, κι όλα αυτά λόγια είναι θα μου πεις και θα έχεις δίκιο!

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Ένα μικρό μόνο μέρος της ύπαρξής μας μπορούμε να κατανοήσουμε και τελικά είναι πολύ λίγα αυτά που καταφέρνουμε να εκφράσουμε λεκτικά.

Θυμώνουμε με τους άλλους που δεν μας καταλαβαίνουν-αφουγκράζονται, γιατί στην πραγματικότητα δεν καλύπτουν τα κενά της ύπαρξής μας που εμείς οι ίδιοι καλούμαστε να "γεμίσουμε".
3/5/11
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Ένα μικρό μόνο μέρος της ύπαρξής μας μπορούμε να κατανοήσουμε και τελικά είναι πολύ λίγα αυτά που καταφέρνουμε να εκφράσουμε λεκτικά.

Θυμώνουμε με τους άλλους που δε μας καταλαβαίνουν, που δε μας αφουγκράζονται. Στην πραγματικότητα θυμώνουμε γιατί, δεν καλύπτουν τα κενά της ύπαρξής μας, που εμείς οι ίδιοι καλούμαστε να "γεμίσουμε".
3/5/11
Ο χρήστης Αλέξης Χαρισιάδης είπε…
Ευχαριστώ για το σχόλιο. Συμφωνώ, η ύπαρξη μας δεν υπόκειται σε ολοκληρωτική κατανόηση.
8/5/11
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωτική Τέχνη

-
Εικόνα
Τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την εμπειρία του να βλέπεις το πρωτότυπο ενός έργου τέχνης. Καλά τα βιβλία, καλά τα αντίγραφα, καλές οι ψηφιακές απεικονίσεις μεγάλης ευκρίνειας αλλά τίποτα μα τίποτα δεν συγκρίνεται με το πρωτότυπο. Πριν μερικές μέρες ήμουν στο Σικάγο. Εκεί είχα την ευκαιρία να ξαναεπισκεφτώ το Art Institute of Chicago. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα μουσεία του κόσμου που αν και δεν διαθέτει τεράστια συλλογή, παρουσιάζει στους χώρους του μερικά από τα πιο μεγαλοφυή έργα ζωγραφικής, όλων των εποχών. Συνήθως όταν επισκέπτομαι μουσεία προτιμώ να είμαι μόνος. Ενώ το να μοιράζομαι την εμπειρία αυτή με κάποιον άλλον έχει τη γοητεία του το να είμαι μόνος μου δίνει μια άλλη ελευθερία στο σε ποια έργα θα αφεθώ και για πόση ώρα. Χρησιμοποιώ τη λέξη αφεθώ εσκεμμένα. Για να "δεις" ένα έργο χρειάζεται να αφήσεις να σου μιλήσει και να αφεθείς σε αυτά που έχει να σου πει. Είναι διάλογος. Είναι επαφή. Το ζωγραφικό έργο τέχνης από μόνο του δεν είναι παρά μπογ...
Διαβάστε περισσότερα

Είναι ύπνος η άνοιξη;

-
​ Λοιπόν γιατί, ὅταν μέ χρυσή μανία ἡ ἄνοιξη ἐξαφανίζει τ' ἀπομεινάρια τοῦ χειμώνα, γιατί θά πρέπει νά ὀνειρεύεται ὁ νοῦς ἐπιστροφή ἤ θάνατο; Εἶναι ὕπνος ἡ ἄνοιξη; Αὐτό τό θάλπος εἶναι γιά ἐραστές πού ἐκπληρώνουν τελικά τόν ἔρωτά τους, αὐτή ἡ ἀρχή κι ὄχι ἐπανάληψη, αὐτό τό ἀδιάκοπο βουητό τῆς νέας μέλισσας. Απόσπασμα απο το ποίημα «Σημειώσεις για έναν υπέρτατο μύθο» του Wallace Stevens, σε μετάφραση του Στάθη Καββαδά. Εκδοσεις Βιβλιοπωλειον της «Εστίας». Πίνακας: Alexej von Jawlensky 
Διαβάστε περισσότερα

Contrapunctus

-
Εικόνα
  Λίγες μέρες πριν εκδόθηκε η ποιητική μου συλλογή Contrapunctus από τις εκδόσεις Πληθώρα. Ήταν ένα πείραμα αντίστιξις. Ξεκίνησε με το ερώτημα: τι είδους ποίηση μπορεί να γεννήσει η έκθεση σε ένα μουσικό έργο; Το Contrapunctus είναι μια προσωρινή απάντηση. Και φυσικά το έργο αυτό που ακούμε εδώ ήταν ένα από τα πολλά που έδωσαν αφορμή για την απόπειρα δημιουργίας κάποιων ποιημάτων. Το έργο είναι ημιτελές. Στην εδώ απόδοση το Trifonov το συμπληρώνει με δική δημιουργική προσπάθεια. Αν και το αποτέλεσμα είναι άρτιο, θα προτιμώ ξεκάθαρα την ημιτελή εκδοχή του, παιγμένη από τον Glenn Gould. Την παραθέτω παρακάτω.  Glenn Gould - Contrapunctus XIV Die Kunst der Fuge
Διαβάστε περισσότερα