"Ο φόβος μπροστά στο Ανεξήγητο, όχι μονάχα φτώχυνε την ύπαρξη του ατόμου, μα περιόρισε ακόμα και τις σχέσεις του ανθρώπου προς τον άνθρωπο, τις τράβηξε έξω απ΄ το ποτάμι των απέραντων δυνατοτήτων, για να τις προφυλάξει σε μιαν ήσυχη, σίγουρη γωνιά της ακροποταμιάς . Δε φταίει μονάχα η τεμπελιά, που οι σχέσεις των ανθρώπων επαναλαμβάνονται με τόση ανείπωτη μονοτονία, χωρίς ν΄ ανανεώνονται κάθε φορά: φταίει κι ο φόβος, ο φόβος μας μπροστά σε κάτι καινούργιο, που δε μπορούμε να προμαντέψουμε ποιο θάναι το τέλος του και που δεν έχουμε το κουράγιο ν΄ αναμετρηθούμε μαζί του. Όμως, μονάχα εκείνος που είναι προετοιμασμένος για όλα, που δεν αρνείται τίποτα, ούτε και το αίνιγμα - μονάχα αυτός θα ζήσει τις σχέσεις ανθρώπου προς άνθρωπο σ΄ όλη τους τη ζωντάνια, και, σύγκαιρα, θα φτάσει ως το βάθος της δικιάς του της ύπαρξης." Γράμματα σ΄ ένα νέο ποιητή Rainer Maria Rilke Ομολογώ πως ο συγγραφέας, μου φώτισε το ζήτημα από μία οπτική γωνία σχετικά άγνωστη για μένα.
Η μεγάλη εβδομάδα, για μένα είναι ταυτισμένη, με έναν προτεστάντη. Μιλάω για τον Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Σ΄ αυτόν βρίσκω το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής καθώς συναντά το υπερβατικό. Εκφρασμένο με τρόπο τέτοιο που λες και ενσαρκώνει το Θείο μέσα στην ανθρώπινη δημιουργία. Ακούστε τα Κατά Ματθαίον Πάθη, Ακούστε τα Κατά Ιωάννη Πάθη. Ανυπέρβλητα δημιουργήματα της ανθρώπινης ψυχής. Αν υπήρχε Θεός ο Μπαχ θα ήταν επάξια δίπλα του ως ένας από τους εκλεκτούς του.
Σχόλια
Και άνθρωπος μεγάλης και γνήσιας πίστης. Μετά το θάνατο ενός από τα πολυάριθμα παιδιά του, σημείωνε στο ημερολόγιό του:
"Θεέ μου, Σ' ευχαριστώ που μπορώ ακόμη να χαίρομαι".
Λατρεύω εκείνο το χορικό από τα Κατά Ματθαίον, εκείνο που λέει:
Sind Blitze, Sind Donner in volken Werschwunden, ή κάπως έτσι....
Καλημέρα.