"Ο φόβος μπροστά στο Ανεξήγητο, όχι μονάχα φτώχυνε την ύπαρξη του ατόμου, μα περιόρισε ακόμα και τις σχέσεις του ανθρώπου προς τον άνθρωπο, τις τράβηξε έξω απ΄ το ποτάμι των απέραντων δυνατοτήτων, για να τις προφυλάξει σε μιαν ήσυχη, σίγουρη γωνιά της ακροποταμιάς . Δε φταίει μονάχα η τεμπελιά, που οι σχέσεις των ανθρώπων επαναλαμβάνονται με τόση ανείπωτη μονοτονία, χωρίς ν΄ ανανεώνονται κάθε φορά: φταίει κι ο φόβος, ο φόβος μας μπροστά σε κάτι καινούργιο, που δε μπορούμε να προμαντέψουμε ποιο θάναι το τέλος του και που δεν έχουμε το κουράγιο ν΄ αναμετρηθούμε μαζί του. Όμως, μονάχα εκείνος που είναι προετοιμασμένος για όλα, που δεν αρνείται τίποτα, ούτε και το αίνιγμα - μονάχα αυτός θα ζήσει τις σχέσεις ανθρώπου προς άνθρωπο σ΄ όλη τους τη ζωντάνια, και, σύγκαιρα, θα φτάσει ως το βάθος της δικιάς του της ύπαρξης." Γράμματα σ΄ ένα νέο ποιητή Rainer Maria Rilke Ομολογώ πως ο συγγραφέας, μου φώτισε το ζήτημα από μία οπτική γωνία σχετικά άγνωστη για μένα.
Σχόλια
Αλλάζουν κάποια πράγματα, αλλά είναι δύσκολο... Τα βιώματά μας είναι σάρκα και αίμα, είναι "αποθηκευμένα" σε νευρωνικές συνάψεις και άλλα σχετικά. Αν έχει "χαραχτεί" ένας δρόμος μέσα μας, ένας τρόπος αντιμετώπισης κάποιων δύσκολων καταστάσεων -π.χ. η ενοχή-, τότε σε κάθε δύσκολη συναισθηματικά κατάσταση τείνουμε να ακολουθήσουμε αυτόν το δρόμο. Το πιο πολύ που μπορούμε να ελπίζουμε -και δεν είναι καθόλου λίγο- είναι να "χαραχτεί" κι ένας άλλος δρόμος.
Αλλά η ζωή μαθαίνεται μόνο μέσα από σχέσεις. Ο τρόπος για να γίνει αυτό το "input" των νέων δεδομένω, είναι η σχέση. Γι' αυτό και κάθε ψυχοθεραπεία, κατά τους ειδικούς, πετυχαίνει στο βαθμό που υπάρχει σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα σε θεραπευτή και θεραπευόμενο.
Καλημέρα!
Καλημέρα Christophorus
οι φοβίες που ριζώνουν μέσα μας σε παιδική ηλικία, είναι τόσο μουλικες που δεν ξέρεις απο που σου σκάνε.
Το μόνο που μπορεί να σε οδηγήσει στο να τις εντοπίσεις και κατεπέκταση να τις αλλάξεις είναι, μια καλή ψυχοθεραπεία.
Και μιλάω για όλους μας.
Καλησπέρα.
;)